هوش مصنوعی

GA Dummies

wordv2 — Tue, 10 Nov 2009 00:41:23 +0000

اینجا به سایتی لینک داده شده که محل خیلی خوبیه واسه یاد گرفتن الگوریتم ژنتیک و شبکه های عصبی. چندتا تمرین کوچیک هم توش وجود داره که خیلی سریع می شه اونها رو یاد گرفت. هرچند خیلی جزئیات بیشتر می شه به این الگوریتم اضافه کرد تا پیچیده تر و کاراتر بشه که تو این وبسایت به اونها زیاد نپرداخته.
شب بخیر

آینده ی انسان چیه؟ ادغام شدن با رباتها؟

wordv2 — Wed, 01 Apr 2009 20:44:58 +0000

کسی که توی این ویدئو صحبت می کنه, دانشمندی هست که در آزمایشهایی که انجام داده مغز موش رو به عنوان کنترل کننده ی یک ربات (همونی که یک فلش بالای سرش هست) استفاده کرده (کسی نتونسته مغز رو خارج از بدن موجود زنده ای نگهداری کنه. من فکر می کنم ایشون با وصل کردن دستگاهی به شقیقه های موش و ارسال و دریافت سیگنالها اون رو به عنوان کنترلر به کار گرفته) سر آخر چیزی که آقای دانشمند بهش اشاره می کنه اینه که به نظر اون در آینده انسان با رباتها به تکامل می رسه, حتی می تونه تعداد احساساتش رو به بیش از 5 حس ارتقاع بده, میتونه حتی کانال های تلویزیون رو توسط بدنش عوض کنه (نمی دونم اشعه ی مارون قرمزی که بهش اشاره می کنه از کجای بدن پراکنده می شده, به احتمال زیاد باید همون مغز باشه) این آقای دانشمند همینطور اشاره می کنن.انسان می تونه به کمک رباط و هوش مصنوعی نسل جدیدی در ارتباطات یا تفریحات و … بوجود بیاره. من ساز مخالف با این آقا نمی زنم. ممکنه فکر کنید که اون موقع دلتون برای الان تنگ میشه. اما من میگم, چطور ما الان دلمون نمی خواد تو 100 سال گذشته یا حتی همین 50 سال قبل؟! اون وقت هم دلمون تنگ نمیشه.

پشیمونی یا موفقیت؟ جواب 100 سال بعد!

wordv2 — Fri, 20 Feb 2009 05:43:30 +0000

چیزی که خیلی وقته ذهنم رو مشغول کرده یه خورده فلسفیه! اینه که:

آیا روزی میاد که انسان از پیشرفتهای خودش پشیمون بشه؟ روزی آدما آرزو می کنن هیچوقت تکنولوژیته نمی شدن؟ روزی که رباتها انسانها رو به بردگی بگیرن؟

فیلمای علمی تخیلی زیادی در این رابطه ساخته شده. و معمولاً هم کسایی که فیلم یا داستان علمی تخیلی مینویسن, مخصوصاً در رابطه با تکنولوژی, یه موقع درست در میاد. کسایی مثل اچ.جی ولز که راجع به ماشین زمان اینشتین نوشته بود (پیشنهاد می کنم فیلم “جنگ دنیاها” که برگرفته از رمان همین نویسنده به همین نام و به کارگردانی “استیون اسپیلبرگ” هست رو ببینید) پیشبینی های تلخی که ممکنه مثل جنگهای جهانی روزی به حقیقت بپیونده. این سوال تو ذهن خیلیا صدا میده و می گه آیا ممکنه روزی رباتها به ما حمله کنن؟ اسباب بازی هایی که خودمون درستشون کردیم؟ اون روز که می فهمیم مار تو آستین پرورش می دادیم.

اگه کتاب ارابه ی خدایان رو خونده باشید, و اون بخشی که راجع به امکان وجود تمدنی پیشرفته از انسانها روی زمین حرف میزد که میلیونها سال پیش به علت جنگ از بین رفتن رو یادتون بیاد, مثل من این حقیقت آزارتون می ده که ممکنه فرزندان ما هم روزی بفهمن پدرانشون (یعنی ما آدمای قرن 21) روزگاری اونقدر پیشرفت کردن که دست ساختهای خودشون اونا رو به هلاکت رسوندن.

عجیبه. هر وقت این

ازدواج با روبات و داستانهای ماه عسل

wordv2 — Sat, 17 Jan 2009 15:09:17 +0000

همین الان مطلبی درباره قصد ازدواج با روبات خوندم, مطلبی که درش راجع به قصد یک بلژیکی برای ازدواج با یک ربات و مخالفت دادگاه این کشور خبر داده بود. همینطور در این خبر “رونالد آرکین” که یک کارشناس روبات معرفی شده, پیش بینی می کرد که تا سال 2050 با این اتفاق به عنوان یک امر عادی برخورد می شه. سالهایی که درش انسانها به شکل قانونی و آزاد با روباتها ازدواج می کنند و دوست می شن. دوستهایی که کافیه برای خسته نشدن از اونها یک سری دیگه از اخلاقشون رو دانلود کنید یا خیلی راحت بهش بگید که با شما چطور رفتار کنه.

من تو این پست می خوام 5 دقیقه از پیشبینی خودم رو در سال 2100 در کنار پیشبینی این دوستمون بزارم.

تقریباً یک قرن دیگه, همونطوری که یک آقای ربات و خانم آدم با شخصیت, دست در دست هم دارن از عرض خیابون عبور می کنند, با کمال آرامش می بینند که ماشینی بدون راننده داره با سرعتی وحشتناک که به 400 کیلومتر در ساعت می رسه (عرض جاده به 3 متر نمی رسه) و بدون اینکه کوچکترین صدایی بشنون و شاهد کوچکترین برخوردی باشن ماشین با فاصله ای حساب شده و دقیق از کنار این دو جوان عبور می کنه و کمی دود سیگار آقای ربات رو تکون می ده. در عین حال خانم آدم به آسمون نگاه می کنه و ستاره ای رو که واسه خودش نام گذاری کرده رو به آقای روبات جوان نشون می ده. و آقای روبات, فارغ از مسئله ی پاسپورت و ویزا, از اونجایی که هیچ دولت انسانی ای وجود نداره, خانم آدم رو روی دوش خودش سوار می کنه و یه حباب دورش می کشه و با هم به همون ستاره سفر می کنن..

موتور زیباساز

wordv2 — Sat, 11 Oct 2008 19:40:05 +0000

آیا زنی که در سمت راست این عکس می‌بینید، زیباتر از زن سمت چپ به نظر می‌رسد؟ آیا فاصله بیشتر بین چشم‌های او، فاصله بیشتر بین خط رویش مو و پل بینی و صورت گردترش او را زیباتر نشان می‌دهد؟

تصویر سمت راست به وسیله یک برنامه کامپیوتری به نام «موتور زیباسازی» ایجاد شده است که از فرمول‌های ریاضی برای تبدیل چهره‌ها به چهره‌های زیباتر استفاده می‌کند. اما این برنامه کامپیوتری چگونه این کار را انجام می‌دهد؟

به ۶۸ مرد و زن ۲۵ تا ۴۰ ساله، پرتره‌هایی نشان داده شد و از آنها خواسته شد که از بین این عکس‌ها، جذاب‌ترینشان را با نظر خود، انتخاب کنند. دانشمندان با استفاده از این اطلاعات انسانی، الگوریتمی نوشتند که با استفاده از ۲۳۴ شاخص صورت می‌توانست عکس‌ها را تغییر دهد، طوری که زیباتر به نظر برسند، شاخص‌هایی مثل فاصله بین لب‌ها و چانه، یا فاصله بین پیشانی و چشم‌ها یا فاصله بین چشم‌ها.

با استفاده ازاین برنامه آنها آنها عکس‌های ۹۲ زن و ۳۳ مرد را ویرایش کردند و آنها را به صورت یک سری تصاویر قبل و بعد از ویرایش مرتب کردند. تغییرات ایجاد شده در عکس‌ها فقط روی ابعاد و اندازه‌های بین اجزای صورت و اصطلاحا روی هندسه صورت, صورت گرفت و برخلاف عکس‌های مجله‌های مد و زیبایی عکس‌ها روتوش نشدند، مثلا چین‌های صورت صاف نشدند و یا رنگ موهای هر فرد عوض نشد.

نتایج این تحقیق در کنفرانس سالانه گرافیک کامپیوتری در ماه اگوست، منتشر شد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که بین آدمیان توافق اعجاب‌انگیزی از لحاط قوانین کلی تعیین‌کننده زیبایی وجود دارد. مثلا عموم مردم تقارن صورت، جوانی و روشنی و بی چین و چروک بودن پوست صورت و رنگ روشن مثلا در چشم‌ها و موها را ناخودآگاه شاخصی برای زیباتر بودن یک فرد در نظر می‌گیرند. البته در مورد معیارهای زیبایی بین افرادی از جوامع و نژادهای مختلف و سن و جنس متفاوت، اختلاف‌های کمی هم وجود دارد

قرن‌هاست که فیلسوف‌ها و دانشمندان در پی تعریف ایده‌آلی جهانی از زیبایی هستند. سینت آگوستین می‌پنداشت که زیبایی را باید در شکل هندسی و توازن جستجو کرد. ارسطو زیبایی را بر اساس ترتیب و تقارن تعریف می‌کرد. هنرمندان و آرشیتکت‌ها از زمان رنسانس و حتی اخیرا جراحان پلاستیک، کوشیده‌اند که زیبایی را بر اساس تئوری نسبت طلایی مبدل به یک چیز کمیتی کنند. بر اساس تئوری نسبت طلایی، می‌توان ثابت ریاضی‌ای برای نسبت ایده‌آل اندازه دو چیز تعریف کرد. گقته می‌شود که داوینچی و دالی و ماندریان در آثار هنری‌شان از این نسبت طلایی استفاده کرده‌اند

1pezesh.com

هوش مصنوعی و ناسا

wordv2 — Fri, 10 Oct 2008 08:50:10 +0000

گروه هوش مصنوعی ناسا

ناسا یکی از سازمانهاییه که همه ی دانش ها رو تو خودش به استفاده می گیره. جوشکاری, پزشکی, زمین شناسی, حتی نجاری و صد البته هوش مصنوعی. که صد البته این پست واسه همین ماجراست
سازمان ناسا توی خودش نهادی داره به نام (JPL (Jet Propulsion Laboratory که گروهی به نام ALG (Artificial intelligence) توش فعالیت می کنن.
” AIP پژوهش های پایه رو در زمینه های برنامه ریزی و نقشه کشی هوش مصنوعی, دستور دهی به فضا پیماها, اقدامات عمیق شبکه های فضایی, و سامانه های حمل و نقل فضایی انجام می ده”
چیزی بود که در وبسایت AIG نوشته شده.
در این لحظه این گروه شش پروژه در دست اقدام داره که دو تا در زمینه ی برنامه ریزی, سه پروژه در زمینه ی فضاپیما ها, و یک مورد در زمینه ی لوازم سیار هستند.
متمئناً اطلاعات بیشتر کسب کردن در رابطه با پروژه های این گروه کار بسیار جالبی می تونه باشه.

ربات پرحرف

wordv2 — Thu, 09 Oct 2008 15:48:22 +0000

Personality Forge

این سایت شما رو با یکی از میلیونها ویژگی و کاربرد هوش مصنوعی آشنا می کنه. اینجا در واقع خونه ی بسیاری از رباتهاست که برای چت کردن با شما درست شدن. تو این وب سایت شما می تونید با بسیاری از رباتها از جمله دانشجو, کارمند, مدل لباس, همجنسگرا, بسکتبالیست و حتی انسانهای شبیه سازی شده مثل اینشتین هم آشنا بشید. اونها با شما چت می کنند, روی جملات شما فکر می کنند و بهترین جمله رو برای ادامه ی بحث می نویسن. اما اگه یکی از جملاتتون یه خورده پیچیده تر از تصور اونها باشه بحث رو عوض می کنن. سعی کنید هنگام حرف زدن باهاشون قواعد گرامری انگلیسی رو خوب بکار ببرید تا از دوستی باهاشون لذت ببرید.
در ضمن, شما می تونید ربات مورد علاقه ی خودتون رو توسط این سایت خلق کنید

شروع؟ نه!!

wordv2 — Wed, 08 Oct 2008 20:00:03 +0000

سلام
بلاگ یه تکنولوژی جدید نیست که من فقط بگم سلام, این دفتر خاطراتمه و اینا.
این بلاگ در مورد دنیای بزرگ و بزرگتر IT هست که بیشتر روی هوش مصنوعی و تکنولوژیهای وابسته به اون تمرکز داره.
درسته این یه شروعه, اما واقعیت اینه که هیچوقت وای نمیسته. من از این بلاگ استفاده می کنم تا دنیا رو با IT محاصره کنم تا روزی که نه تنها نیازی نباشه که آدمها کار کنن, بلکه بچه هایی هم که بخاطر ندیدن پدر مادرشون در طول روز گریه می کنن تموم بشن, جوونایی که واسه افسردگی از تنهایی دست به خود کشی می زنن تموم بشن, میلیونها بیماری که واسه آلودگی هوا بوجود اومده تموم بشه, و میلیونها میلیون مشکل دیگه ای که میتونن با کدهای ساده و پیچیده ی ما تموم بشن, آخرین دوره ی زندگی خودشون رو گریه کنن.
پس با من ادامه بدین. واسه این اتفاق خوشحال میشین.